این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین رهبری اخلاقی و فضیلت سازمانی با نقش میانجی مسئولیت اجتماعی در آموزش و پرورش شهر تبریز انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی بوده و از نظر ماهیت، توصیفی است. در پژوهش حاضر روش همبستگی از نوع تحلیل مدل معادلات ساختاری استفاده شده است. به منظور جمعآوری اطلاعات از پرسشنامههای رهبری اخلاقی، فضیلت سازمانی و پرسشنامه مسئولیت پذیری اجتماعی سازمان استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان آموزش و پرورش نواحی پنجگانه شهر تبریز میباشد که تعداد 475 نفر از کارکنان آموزش و پرورش ناحیه پنج شهر تبریز به روش تصادفی به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای گرداوری دادهها از پرسشنامههای رهبری اخلاقی، فضیلت سازمانی و مسئولیتپذیری اجتماعی استفاده شد. جهت سنجش پایایی پرسشنامهها از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شده است که برای پرسشنامههای رهبری اخلاقی 85/0، فضیلت سازمانی 88/0 و مسئولیت اجتماعی 89/0 به دست آمد که بیانگر ثبات اندازهگیری پرسشنامههای مورد استفاده میباشد. جهت بررسی روایی پرسشنامهها نیز، روایی محتوا براساس نظر متخصصان مورد بررسی و تایید قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل دادههای این پژوهش از آزمونهای فراوانی، درصد، میانگین، انحراف معیار و مدل سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد بین رهبری اخلاقی با فضیلت سازمانی و مسئولیت اجتماعی رابطه معناداری وجود دارد و بین رهبری اخلاقی و فضیلت سازمانی با نقش میانجی مسئولیت اجتماعی نیز رابطه معناداری مشاهده شد. با توجه به نتایج میتوان ادعا کرد که رهبری اخلاقی، فضیلت سازمانی و مسئولیت اجتماعی سه رکن کلیدی در ایجاد یک سازمان آموزش و پرورش پایدار و اخلاقی هستند و رهبری اخلاقی در سازمانها با ترویج و الگوسازی فضایل سازمانی، زمینهساز تقویت مسئولیت اجتماعی میشود.
Khadivi A, halvaee Z K. Investigating the relationship between ethical leadership and organizational virtue with the mediating role of social responsibility in Tabriz education. MEO 2025; 14 (2) : 5 URL: http://journalieaa.ir/article-1-772-fa.html
خدیوی اسداله، کاردان حلوائی ژیلا. بررسی رابطه بین رهبری اخلاقی و فضیلت سازمانی با نقش میانجی مسئولیت اجتماعی در آموزش و پرورش شهر تبریز. نشریه مديريت بر آموزش سازمانها. 1404; 14 (2) :106-91
