دانشکده علومانسانی، دانشگاهبوعلیسینا، همدان، ایران.
چکیده: (6 مشاهده)
پژوهش حاضر باهدف بررسی تاثیر معلم رهبری بر اثربخشی سازمانی مدارس با میانجیگری احساس خودکارآمدی معلمان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس ابتدایی شهر همدان (۱۳۰۹ نفر) بود که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان، ۳۰۲ نفر (۲۷۳ زن و ۲۹ مرد) به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نسبی انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامههای معلم رهبری، خودکارآمدیو اثربخشی سازمانی بود. پایایی ابزارها با آلفای کرونباخ بهترتیب 0/93 ، 0/91 و 0/96 برآورد شد. دادهها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (میانگین، انحراف معیار، ضریب همبستگی پیرسون) و مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل گردید.یافتههای پژوهش نشان داد که معلم رهبری بهطور مستقیم بر احساس خودکارآمدی معلمان (50/0=β، 93/8=T) و اثربخشی سازمانی(22/0=β، 85/8=T) تأثیر مثبت دارد. همچنین، احساس خودکارآمدی معلمان نقش میانجی مهمی در انتقال اثر رهبری به اثربخشی سازمانی(52/0=β، 92/3=T) ایفا میکند.نتایج پژوهش نشان داد که معلم رهبری نقش تاثیرگذاری بر افزایش اثربخشی سازمانی مدارس دارد و این اثر، تا حد زیادی از طریق تقویت احساس خودکارآمدی معلمان تحقق مییابد. بهطور کلی، معلم رهبری نهتنها موجب بهبود عملکرد آموزشی میشود، بلکه کارکرد سازمانی مدارس را نیز ارتقا میدهد و توسعه مؤلفههایی چون اخلاق، محیط مثبت و قدردانی، زمینهساز افزایش انگیزه و اثربخشی سازمانی است. یافتههای این پژوهش میتواند مبنایی برای سیاستگذاران و مدیران آموزشی در جهت طراحی برنامههای توانمندسازی معلمان، تقویت نقشهای رهبری آنان و ارتقای اثربخشی مدارس فراهم سازد